Merk & marketing en Recreatief Routenetwerk behoren tot de icoonprojecten van het ‘Uitvoeringsprogramma Groene Hart 2007-2013’ met enerzijds de doelstelling van de ontwikkeling van een sterk Groene Hart merk, waar alle betrokkenen bij het Groene Hart trots op zijn en dat extra bezoek naar het Groene Hart genereert. Anderzijds de ontwikkeling van een toegankelijk en bereikbaar Groene Hart.
Het Groene Hart met zijn groen, water, dorpen, stadjes, agrarische bedrijven, landschappen, ruimte en rust is een aantrekkelijk gebied. De situering binnen een kring van grote steden met 6 miljoen inwoners, maakt het uniek en biedt volop kansen om het als een onderscheidend merk in de markt te zetten. Maar dit is geen eenvoudige opgave, de voorkeur voor een gebied wordt immers bepaald door een groot aantal, niet beheersbare factoren. Bovendien zijn er tienduizenden aanbieders die ieder op hun eigen manier hun aanbod in de markt zetten. In toenemende mate maakt men daarbij gebruik van het Groene Hart als gebiedsaanduiding (bv.: VVV het Groene Hart) of kwaliteitsmerk (Groene Hart streekproducten).
Er zijn losstaande initiatieven om het hele gebied te profileren, maar die leiden een moeizaam bestaan (Groene Hart Magazine, Groene Hart, kloppend hart, VVV Het Groene Hart ), of hebben slechts een tijdelijke impact (Ronde van het Groene Hart). Door deze activiteiten en artikelen in de pers (positief en negatief) groeit de bekendheid van het Groene Hart, maar ook de verwarring. Wat is het Groene Hart, waar staat het voor, waarom is het aantrekkelijk en voor wie? Wat ontbreekt is structuur, regie en impact. Het project Merk & Marketing biedt de instrumenten waarmee de recreatieve sector en andere delen van de Groene Harteconomie zich kunnen presenteren, zowel nationaal als internationaal. Bovendien biedt de strategie instrumenten voor de belangenbehartiging, onder meer in de nationale politiek.
Het landschap is echter onvoldoende ontsloten, zowel voor recreanten uit de Randstad zelf als voor andere bezoekers. Weliswaar ligt er 1700 kilometer aan onverharde wandelpaden en vrijliggende fietspaden, maar deze vormen geen samenhangend netwerk en ontsluiten niet alle recreatief aantrekkelijke landschappen. Alleen voor de toervaart vormen de belangrijkste routes een samenhangend netwerk. Andere voorzieningen voor dag- en verblijfsrecreatie vormen evenmin een samenhangend aanbod.
Een tekortschietend voorzieningenniveau voor toerisme en recreatie is niet alleen vervelend voor de potentiële bezoekers. Het is schadelijk voor de maatschappelijke waardering van het nationale landschap en verzwakt het draagvlak voor de investeringen in de toekomst van het landelijk gebied. Het beeld van het Groene Hart wordt voor de meeste Nederlanders te veel bepaald door de delen die langs de snelwegen en spoorlijnen liggen en waar juist het meeste wordt gebouwd. De fraaie landschappen verderop zijn nauwelijks bekend – en onbekend maakt onbemind. Een betere toeristische ontsluiting van het veenweidelandschap verhoogt de waarde van investeringen in landbouw, natuur en water. Bovendien kunnen toerisme en recreatie een economische impuls voor (agrarische) bedrijven betekenen. Een grotere toestroom van bezoekers verhoogt de kansen op neveninkomsten en kan zo de continuïteit van de landbouw helpen bevorderen. Het cultuurhistorische erfgoed kan er een nieuwe economische basis aan ontlenen.